in Nieuw

Vrijdag, 16 november 2018.
Langzamerhand heb ik Cartagena wel een beetje leren kennen. Het Nautisch museum gaat voornamelijk over de geschiedenis van de stad, die meermalen belegerd is en vooral in de begin jaren een aantal keren is geplunderd. Cartagena werd door de Spanjaarden gebruikt om het goud en zilver dat ze in Zuid- en Midden-Amerika hadden buitgemaakt te verzamelen, om het hiervandaan naar Europa te vervoeren. Dus je kan nagaan dat het een rijke stad was en dat het een interessante prooi was. Wat leuk was tijdens de rondleiding, was dat de Spaanse koningen die in de begin jaren een rol speelden mij wel bekend waren, Johanna de waanzinnige, Karel V en Philips II. Er was dus geld en aanleiding om uitgebreide fortificaties te bouwen. En daar kunnen we nu nog van genieten. Daarnaast zijn er in de oude stad vele mooie woonhuizen, voormalige kloosters (nu soms zeer luxueuze, prachtig ingerichte hotels) en kerken. Maar ook als ik hier in de omgeving van de Club Nautico rondloop kom je ineens de prachtigste oude koloniale huizen tegen. In één ervan zijn opnames gemaakt voor films gebaseerd op twee boeken van Gabriel Garcia Marquez, Liefde in tijden van Cholera en Kroniek van een aangekondigde moord.
Eten in de stad is, als je het goede restaurant uitpikt, of wat bij een stalletje op straat koopt, erg goedkoop, dus dat doe ik regelmatig en dan wandel ik daarna even over het Plaza de Trinidad in de wijk Getsemani. Dit is de place to be ’s avonds. Minder toeristisch dan de echte oude binnenstad maar gezellig druk, locals die hun stoelen op straat hebben gezet, gemengd met backpakkers en straatartiesten. En altijd de eeuwige Caraïbische muziek.
Daarnaast is hier een groepje mannen die alleen op een zeilboot wonen en, soms al vele jaren door het Caraibische gebied zwerven. Een paar Zweden, waarvan ik er één al in Suriname had ontmoet, een Engelsman, een Amerikaan, een Zuid-Afrikaan, een Spanjaard en dus een Nederlander. We trekken een beetje los vast met elkaar op, zien elkaar in de Club Nautico en staan elkaar met advies en inlichtingen terzijde.
Bogota, waar ik dinsdag heengevlogen ben en gisteren weer terug is een heel andere stad. Groot, druk, lawaaierig, vies, vooral de lucht, koud, zij ligt op 2400 m., en er is weinig interessants te zien. De berg Monserrate is de grootste attractie en daarna de historische binnenstad met de regeringsgebouwen en een mooi museum met veel werk van Botero, maar ook een goede doorsnede van de 20ste -eeuwse schilderkunst. Ik was naar Bogota om er de aanstuurunit van mijn stuurautomaat op te halen. Deze was door een collega piloot van mijn neefje meegenomen vanuit Nederland. Nadat ik deze gemonteerd had werkte het weer zoals het hoort.
Dus ik kan nu vertrekken. Na wat laatste voorbereidingen, water, diesel, vers eten en niet te vergeten de nodige papieren denk ik zaterdag door te gaan naar Isla Rosario en dan de San Blas eilanden voor de kust van Panama.

Laat een reactie achter

Vul hier uw zoekopdracht in