in Nieuw

Vrijdag, 5 juli 2019.
Gisteren ben ik vanuit Horta met een scooter naar de rand van de oude vulkaan gereden midden op het eiland Faïal. Een prachtige weg met heel veel bloeiende Hortensia’s, allerlei andere bloemen en conifeer bossen, afgewisseld met open velden die uitzicht gaven op Horta en het hier tegenover liggende eiland Pico. Dat was weer even wat anders dan 24 dagen oceaan om me heen. Ik vond het een moeizame oversteek, moeizamer dan ik van andere oversteken gewend was. Dat had een paar oorzaken. Op de derde dag vertoonde mijn helmstok een asymmetrische stand. Dit kon door veel aangroei op één van de roeren komen, of doordat één van de roeren verdraaid was. Uiteindelijk bleek het laatste het geval te zijn. Consequentie was wel dat de boot minder koersstabiel was dan ik gewend was en dat bij iedere verandering van de wind sterkte de stuurvaan bijgesteld moest worden. Oplossen kon alleen door het water in te gaan en dat leek mij niet zo’n goed idee midden op de oceaan. En er was mee te leven. Daarnaast waren er natuurlijk nog wat andere materiaal zaken die de aandacht vroegen.

Andere langere oversteken waren voornamelijk in het gebied van de passaat winden, die zeer voorspelbaar en stabiel vanuit een bepaalde richting waaien. Deze oversteek was in een gebied waar meer veranderlijk weer is. En gaan in de meeste jaren de depressies ten noorden van mij route van oost naar west en zorgen die op mijn breedte voor zuidwesten winden, dit jaar trokken er vele regenbuien en een aantal hoge drukgebieden overheen. Gevolg: zeer veranderlijke wind, regelmatig geen wind en ”squals”, regenbuien met zware windstoten. Dus tijden lang gereefd varen puur uit voorzorg.

Gelukkig was er ook veel te genieten, vogels, regelmatig dolfijnen om de boot en zeer veel zogenaamde Portugese oorlogsbodems, iets wat op een plastic zakje lijkt met slierten er onder aan, maar wat een verzameling hele kleine organismen is, die op het water drijft en waarvan gezegd wordt dat hij schuin tegen de wind in kan zeilen en die bij aanraking een reactie geeft als een kwal, maar dan vele malen erger. Maar ze hebben mooie kleuren in het zonlicht. Het was rond nieuwe maan, dus als er geen wolken waren was er een prachtige sterrenhemel. En een grote vreugde was gewoon het zeilen, de beweging van de boot over de golven, het water, de lucht.

Uiteindelijk heb ik aangelegd in Porto das Lajes op het eiland Flores voornamelijk om de diesel voorraad aan te vullen. Dat was zaterdag 29 juni, na ruim 24 dagen op zee. Maandag was er een gunstige wind en had ik met een rechtgezet roer een heerlijke overtocht naar Horta.
Zondag ga ik door naar Velas op het eiland São Jorge, waar ik bij de KNZ&RV ambassadrice Joao van Olphen de wk-finale ga bekijken.

Voor de foto’s: zie voorgaande berichten.

Laat een reactie achter

Vul hier uw zoekopdracht in